Φωνή μου Ράτσα υψικαμίνου
Πρώτον: σὲ θέλουνε ἀκίνδυνη καὶ νὰ ξεχνᾶς·
κι ὕστερα καλὴ μ’ αὐτοὺς φιλεναδίτσα
τρυφερὴ
ὑποσχετικὴ
οἱ ἀχρεῖοι.
Φωνή μου ράτσα ὑψικάμινου ἀπὸ πλευρὸ
ἀνοιχτό τοῦ αἴλουρου, τῆς ἀνηφόρας
ἀπ’ τὰ ἐννιὰ σκοινιὰ τοῦ βούρδουλα
κι ὁ ἥλιος φίδι μὲς στὸ σύρμα.
Μὴν ξεχάσεις· φτύσ’ τους.
Ἂς περιμένουν νὰ σὲ σβήσω μὲ νερὸ
ἢ κατὰ τὲς συνταγὲς ἀρχαίων Ἑλληνοσύρων
ἂς περιμένουν οἱ ἀχρεῖοι.
Πηγή: Ε. Κακναβάτος, Διήγηση, 1974.