ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ 06

 

Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ 

Σ' όλη μου τη ζωή ήμουν στον πόλεμο.

Μέσα σε χαρακώματα γιομάτα βροχή 

όταν έβγαινε ο ήλιος. Τη νύχτα περνούσα ποτάμια.

Στο ένα μου χέρι, στο ένα μου πόδι, στο μέτωπο, επίδεσμοι.

Στο άλλο μου χέρι, στο άλλο μου πόδι, στο στήθος μου, λάσπες.

Στα μάτια μου, μόνο σιωπή και παράπονο.

Στα χείλη μου ανάμεσα ένα τριαντάφυλλο,

κι απ' αυτό κρεμασμένο, σαν ένας γυλιός

με τα υπάρχοντα όλης μου της ζωής εδώ κάτω,

ένα χαμόγελο.  

 Πηγή: Κ. Πορφύρη, Ποιητική ανθολογία 1650- 1964, Εκδόσεις Τάκη Δρακόπουλου 1964, Ν. Βρεττάκος, Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ, σελ. 109.

 

 

ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ 01

Ο Αχιλλέας Παράσχος (πραγματικό όνομα Νασάκης ή Νασίκογλου· Ναύπλιο 1838 - Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1895) ήταν Έλληνας ρομαντικός ποιητής του 19ου αιώνα, εκπρόσωπος της πρώτης Αθηναϊκής σχολής. Παράσχος ήταν το μικρό όνομα του πατέρα του. 

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΒΟΥΤΗΡΑΣ 05

 Γιατί λυπάσαι;

Όταν αφήσανε τον Κούρμα απ΄ τη φυλακή, ήτανε νύχτα. Και του φάνηκε παράξενο, πώς τον βγάλανε τέτοια ώρα, και γιατί. Αλλά χωρίς να ρωτήσει, χωρίς τίποτα να πει, έφυγε και πήρε το δρόμο της πόλης.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ 10

 

Οι λογιώτατοι
 

Παιδιά ηλικιωμένα είν' τα λεγόμενα

Έλληνες με δύο λάμδα και δασεία, 

Ορθογραφία, και σύνταξη, κ' επόμενα,

Κάνουν όλη τους τώρα αξία.

Μα σε λίγον καιρόν αναστενόμενα,

Και φθάνοντας σε νόμιμη ηλικία,

Θα αφίσουν τούτα τα παιδοριευόμενα,

Για άλλη ανθρωπιά, για διάφορη πορεία.

Θα αφήσουν τες ψιλές και τες δασείες,

Τες οξείες, βαρείες, περισπωμένες,

Τες μακρές συλλαβές, και τες βραχείες,

Κι άλλες παιδιαροσύνες 'περασμένες,

Και θε να στρέφουν τότε τα μυαλά τους,

Εκεί που τους καλεί η ανθρωπιά τους.

 

 Πηγή: Κ. Πορφύρη, Ποιητική ανθολογία 1650- 1964, Εκδόσεις Τάκη Δρακόπουλου 1964, Ανδρέας Λασκαράτος, Οι λογιώτατοι, σ. 320- 321.