ΚΑΙΣΑΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 06

ΟΜΙΛΕΙ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟΣ ΝΕΟΣ 

Σα μια τοιχογραφία μοιάζω αμνημόνευτη 

σ' ενός λατινικού ναού τα βάθη.

Κάποιου φλωρεντινού τεχνίτη θάτανε

για τούτο κάποια λάμψη ακόμα μένει...

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ 16

 

Κάποιες νύχτες 

Τώρα που πίσω από πέλαγα
έχουν χαθεί τα παλαιά μου οράματα
και δεν με φθάνει η μορφή τους
κι η ανάμνησή τους μ’ άφησε…

Δεν τό ’θελα ποτέ
σε τέτοιες σκέψεις να γυρίσω.
Μα είναι νύχτες,
κάποιες ατέλειωτες,
που από τα πέλαγα
όλως ακούραστα
τα παλαιά μου οράματα
τα φέρνω πίσω.

Από τη συλλογή Έρεβος (1956)

 Κική Δημουλά, Ποιήματα, Ίκαρος, Αθήνα 62005, σ. 14.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ 07

 Προσχέδιο δοκιμίου πολιτικής αγωγής 

Οι τσαγκαράδες να φτιάσουν όπως πάντα γερά παπούτσια

Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου

Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με σχολαστικότητα τις παραβάσεις

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ 06

Οι φρεγάδες

Με το πρώτο ανάβλεμμα του ηλιού φάνηκαν οι τέσσερες φρεγάδες αντίκρυ στον Καβομαλιά. Πούθ' ερχόντανε; για πού πήγαιναν; ούτε άκουσε ούτε έμαθε κανείς. Μα πρέπει να ήταν βασιλικές φρεγάδες. Κ' οι τέσσερες λέει, το ίδιο είχαν χτίσιμο· χυτές πρύμη–πλώρη. Κι είχαν τις αρματωσιές τους, βασιλικές και κείνες. Το κατάρτια τους ατόφια μπρούτζινα από κάτω στη σκάτσα ώς απάνω στη γαλέτα· τις αντένες ατσαλένιες· σχοινιά και ξάρτια από καμηλότριχα και τα πανιά τους ολομέταξα.

ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ 06

 

Δος μου την τρικυμία

Δος μου την τρικυμία στα χείλη σου,
τον ήλιο του μεσημεριού στο καυτερό σου δέρμα.
Πονάω τον πόνο σου, γίνομαι ο πόνος σου.
Βασανισμένη των αστερισμών,
πώς να σου ειπώ για την αγάπη.
Τα λόγια φεύγοντας χάνουν τον ήχο τους.