Τὴν περσικὴ τριήρη ὅσο μπορεῖς
συγκράτησε, Κυναίγειρε.
Κι ἂν δὲν μπορεῖς πιὰ μὲ τὰ χέρια,
κράτα την μὲ τὰ δόντια.
Οἱ ἄλλοι ἐμεῖς, τρέχοντας,
τοὺς καρποὺς θὰ δρέψουμε
τοῦ μοναδικοῦ σου ἄθλου.
Κι ἀφοῦ βυθίσουμε τὴν ἐχθρικὴ τριήρη,
στὸν τύμβο τῶν νεκρῶν
πρώτον ἐσένα θὰ στήσουμε.
Γιατί, χωρὶς ἐσένα,
πῶς θὰ τσακίζαμε
τὴ δύναμη τῶν «Χρυσοφόρων Μήδων»;
Κι ὁ ἀδελφός σου ὁ Αἰσχύλος,
χωρὶς ἐσένα, ὢ Κυναίγειρε,
πῶς θὰ ξεχνοῦσε
τοῦ πνεύματός του τοὺς ἄθλους,
περήφανος μονάχα
γιατί πολέμησε κι αὐτὸς στὸ Μαραθώνα;
Πηγή: Α. Δημουλάς, Αυτή η πραγματικότητα και η άλλη, 1961.