ΤΟΤΕ...
Παίζανε κάποτες κρυφτούλι
στης γειτονιάς την απλωσιά
αμπάριζα, κυνηγητό και "κλέφτες"
Θε μου, τι κοσμοχαλασιά!
Φωνές και γέλια στον αγέρα,
τραγούδια, έχθρητες, φιλιές,
κι' όταν ερχόταν η εσπέρα
στο φως της λάμπας οι καρδιές.
Ανάγνωση, μικρές προσθέσεις,
οι προσδοκίες στην ψυχή.
Και "ναν' καλά ο κόσμος όλος"
του κρεβατιού η προσευχή.
Χαρταετοί τα όνειρά τους
μια μπάλα ή μια εκδρομή,
στα γιορτινά την Κυριακή
γεμάτη πλάτος η ματιά τους.
Πηγή: Ν. Ζακόπουλος, ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ τεύχος 1105, σ. 907.