Οι λογιώτατοι
Παιδιά ηλικιωμένα είν' τα λεγόμενα
Έλληνες με δύο λάμδα και δασεία,
Ορθογραφία, και σύνταξη, κ' επόμενα,
Κάνουν όλη τους τώρα αξία.
Μα σε λίγον καιρόν αναστενόμενα,
Και φθάνοντας σε νόμιμη ηλικία,
Θα αφίσουν τούτα τα παιδοριευόμενα,
Για άλλη ανθρωπιά, για διάφορη πορεία.
Θα αφήσουν τες ψιλές και τες δασείες,
Τες οξείες, βαρείες, περισπωμένες,
Τες μακρές συλλαβές, και τες βραχείες,
Κι άλλες παιδιαροσύνες 'περασμένες,
Και θε να στρέφουν τότε τα μυαλά τους,
Εκεί που τους καλεί η ανθρωπιά τους.
Πηγή: Κ. Πορφύρη, Ποιητική ανθολογία 1650- 1964, Εκδόσεις Τάκη Δρακόπουλου 1964, Ανδρέας Λασκαράτος, Οι λογιώτατοι, σ. 320- 321.