Καί ἡ ἔπαρση τοῦ κόκορα σημαίνει καλοκαίρι
αὐγινές ὧρες λατρεμένες παρότι τουφεκίζουν και καρατομοῦν
μέ γαρίφαλο καί καρναφίλι ἔχε γειά ρομαντικέ μου Μάη!
Νά πᾶμε πιό κάτω θέρος εἶναι τό φῶς χρυσό
κεράσι ρούπκο δόξα τῆς ρεματιᾶς καί μπλάβο ἀηδόνι
θάμνοι πού χαμογελοῦν ἀδιάφοροι στό μελισσολόι τῆς ροδακινιᾶς
χνούδι τρυφερό μικρό πουλάκι κρέμεται στή φωλιά τρομαγμένο,
θα πέσει;
καμπάνες τῆς ἀγριαπιδιᾶς στή μάνα ἐπεῖγον μήνυμα
γιατί κάτω δόντι ὀχιᾶς φαρμακωμένο
σιωπηλά στάχυα ὥριμος καρπός καί τσαντίρια θημωνιᾶς
γεμάτα στάρι
βερίκοκα δαμάσκηνα πεπόνι
εὐλογημένη ποδιά καλοκαιριοῦ.
Πηγή: Τα φαντάσματα της Ελευθερίας, 1979.