Θὰ ξαναπῆς τὴν ἴδια λέξη
γυμνὴ
αὐτὴν
ποὺ γι’ αὐτὴν ἔζησες
καὶ πέθανες
ποὺ γι’ αὐτὴν ἀναστήθηκες
(πόσες φορὲς;)
τὴν ἴδια.
Ἔτσι ὅλη νύχτα
ὅλες τὶς νύχτες
κάτω ἀπ’ τὶς πέτρες
συλλαβὴ συλλαβὴ
σὰν τὴ βρύση ποὺ στάζει
στὸν ὕπνο τοῦ διψασμένου
στάλα στάλα
ξανὰ καὶ ξανὰ
κάτω ἀπ’ τὶς πέτρες
ὅλες τὶς νύχτες
μετρημένη στὰ δάχτυλα
ἁπλὰ
ὅπως λὲς πεινάω
ὅπως λὲς σ’ ἀγαπῶ
ἔτσι ἁπλὰ
ἀνασαίνοντας
μπροστὰ στὸ παράθυρο
ἐ-λευ-θε-ρί-α
Πηγή: Γ. Ρίτσος, Κάτοψη, 1971.