ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΗΣ 01

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο. Τέλειωσε το γυμνάσιο και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής έζησε έγκλειστος στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως Μαουτχάουζεν στην Αυστρία. Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε κυρίως με το θέατρο. Πρωτοεμφανίστηκε το 1950 με το έργο Χορός πάνω στα στάχυα, γνωστός όμως έγινε με τα επόμενα έργα του που παραστάθηκαν από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και με κορυφαία στιγμή την Αυλή των θαυμάτων (1957) τον καθιέρωσαν ως το γενάρχη του μεταπολεμικού ελληνικού θεάτρου.



Ο Καμπανέλλης εισηγήθηκε του σύγχρονου κοινωνικού προβληματισμού στο νεοελληνικό θέατρο και παράλληλα αναζήτησε νέους τρόπους έκφρασης στο χώρο της δραματουργίας, κινούμενος σε ένα ευρύ υφολογικό φάσμα από το νεορρεαλισμό ως την αφαιρετική γραφή και το λεγόμενο θέατρο του παραλόγου. Το έργο του άσκησε μεγάλη επίδραση στους μεταγενέστερους έλληνες θεατρικούς συγγραφείς, ενώ σημαντική υπήρξε και η συμβολή του στο χώρο του ελληνικού κινηματογράφου, όπου έγραψε μεταξύ άλλων τα σενάρια για τις ταινίες Στέλλα του Μιχάλη Κακογιάννη, Ο Δράκος και Το ποτάμι του Νίκου Κούνδουρου, Το αμαξάκι του Ντίνου Δημόπουλου, ενώ σε δικό του σενάριο σκηνοθέτησε και το Κανόνι και τ’ αηδόνι. Παράλληλα ασχολήθηκε και με την στιχουργική, σε συνεργασία με συνθέτες όπως ο Μάνος Χατζιδάκις (Παραμύθι χωρίς όνομα), ο Μίκης Θεωδοράκης (Μαουτχάουζεν), ο Νίκος Μαμαγκάκης (Ο κύκλος με την κιμωλία). Άλλα θεατρικά έργα του: Η έβδομη μέρα της δημιουργίας (1956), Η ηλικία της νύχτας (1958), Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού (1978). Έγραψε επίσης το αυτοβιογραφικό πεζογράφημα Μάουτχάουζεν (1963), ενώ αυτοβιογραφικά στοιχεία περιέχει επίσης το τελευταίο έργο του για το θέατρο με τίτλο Μία συνάντηση κάπου αλλού, που σκηνοθέτησε το 1998 ο Μίμης Κουγιουμτζής στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Το Μάρτιο του 1999 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή : ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ