ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ 10

 

Σταλμένο του ποιητή Λ. Μαβίλη

Στη σιγαλιά η ψυχή σου είναι φευγάτη, 

μόνη· μισείς το στόμα που γαβγίζει, 

αλλ’ ω του αρχοντικού σονέτου εργάτη, 

της πατρίδας η αγάπη σε φλογίζει. 

  Σ’ αλαβαστρένια γάστρα ολογιομάτη 5

απ’ αγνή ντόπια γη μοσκομυρίζει

και τρέμει ένα λουλούδι ονείρου, 

κάτι που δύσκολα ο καθείς το ξεχωρίζει.

Γάστρα είν’ ο στίχος, και λουλούδι ο νους σου. 10 

Μα τη γάστρα τη σύντριψ’ ένα χέρι, 

κι η γαλανή ομορφιά του λουλουδιού σου

τον καπνό της μπαρούτης ήβρε ταίρι 

στην Κρήτη, στην κορόνα του πελάγου, 

μάνα της ρίμας και του τουρκοφάγου.

 

Πηγή: Κ. Παλαμάς, Η Ασάλευτη ζωή, Πατρίδες, 1896